To nie przypadek sprawił, że grupa Gold Washboard (ang. Złota Tarka) zdobyła w 1974 r. właśnie "Złotą Tarkę" - trofeum corocznego Festiwalu Jazzu Tradycyjnego - bowiem na sukces ten warszawscy tradycjonaliści pracowali niemal trzy Iata. Jeszcze we wrześniu 1971 r. Gold Washboard był skromnym amatorskim zespołem działającym przy warszawskim klubie "Stodoła". Amatorskim, lecz reprezentującym poziom zgoła nie amatorski. Już po miesiącu prób, w październiku 1971 r. zespół odniósł pierwszy sukces - wyróżnienie Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego na konkursie o "Złotą Tarkę", Stało sie to niewątpliwie zachętą do dalszej wytężonej pracy. Udział w festiwalach "Jazz nad Odrą" oraz w kolejnych konkursach "Złotej Tarki", a także codzienna praca w klubach sprawiły, że Gold Washboard stał się wkrótce jednym z czołowych polskich zespołów tradycyjnych. Członkowie grupy postanowili poświęcić się muzyce całkowicie. W r. 1973 odbyli swoje pierwsze zagraniczne tournee. Do dziś Gold Washboard zdążył już kilkakrotnie odwiedzić Danię, Szwecję i Norwegię, wziąć udział w festiwalach w NRD i Czechosłowacji, a także wystąpić no Jazz Jamboree 74.
Kiedy doszło do realizacji niniejszego longplaya, zdecydowano, że będzie to nagranie "na żywo" - z udziałem publiczności. Członkowie zespołu stwierdzili, że najlepiej będzie jeśli miejscem nagrania będzie ich macierzysty klub "Stodoła". Czy to przedsięwzięcie się udało - osądzą Państwo sami. Można tylko dodać, że publiczność zgromadzona no dwóch koncertach, podczas których dokonywano nagrania, przyjęła występy zespołu nad wyraz serdecznie. Przede wszystkim dlatego, że Gold Washboard nie traci ani przez chwilę kontaktu z widownią, potrafi swą swobodą, werwą i humorem porwać do zabawy nawet najbardziej chłodnego słuchacza.
Trudno mówić o jednolitej koncepcji stylistycznej zespołu; w jego repertuarze znajdujemy zarówno melancholijne bluesy i ballady (np. "St. James Infirmary"), dynamiczne standardy w rodzaju. "I've Found a New Baby" jak też utwory groteskowe i pastiszowe ("Eh, la-bas" czy "Melodie góralskie"). W sumie jest to traditional o dość zróżnicowanej stylistyce, typowy dla większości czołowych zespołów tradycyjnych Europy jak np. Kenny Ball, Papa Bue czy Dutch Swing College. Kierownik muzyczny i aranżer zespołu - Janusz Szprot mówi "Gramy jazz tradycyjny tak, jak mogą to robić współcześni Europejczycy. Przecież gramy jazz tradycyjny lat 70-ych. Czerpiemy zewsząd, chłoniemy jak gąbka różnorodne wartości muzyczne, by później przetransponować je no nasz własny język muzyczny. Nie mamy wszelako wątpliwości co do jednego: gramy jazz ... " (Jazz Forum Nr 30).
Sądzę, że wątpliwości nie powinni mieć także słuchacze tej płyty. Za to powinni znaleźć dużo radości i zabawy, słuchając pierwszej płyty Gold Washboard.
Kazimierz Czyż
Polskie Nagrania MUZA, SX 1182 / 1974
Polish Jazz vol. 41
Tracklist:
a1. Band's Signature | 0:44
a2. Nobody Knows the Trouble I've Seen (trad.) | 4:30
a3. St. James Infirmary (Primrose) | 5:40
a4. New Orleans (Carmichael) | 4:57
a5. Eh, la-bas (trad.) | 3:49
b6. Mama Don't Allow Me Play Jazz (Davenport) | 5:50
b7. Old Man Mose (Armstrong/Randolph) | 4:37
b8. Sweethearts on Parade (Lombardo/Newman) | 6:53
b9. Band's Signature | 1:43
Recorded in Warsaw, October 1974 by Andrzej Karpiński.
Gold Washboard:
Ryszard Zawistowski: trombone, leader
Andrzej Duszyński: trumpet
Janusz Szprot: piano, vocal
Paweł Tartanus: banjo, vocal
Mikołaj Kamiński: double bass
Waldemar Duszyński: drums
and special guest:
Monika Bergkwist: vocal
FLACzki-tracki, fotki . . 228.9 MB (3% data repair) ®
