czwartek, 13 lipca 2017

(vol. 74) Namysłowski The Q - Open [1987]

   

Namysłowski The Q - Open
Polskie Nagrania Muza, SX 2539 / 1987
Polish Jazz vol. 74


Tracklist:
a1. Double Trouble Blues
a2. Cuban Tango Mojito
a3. Bop-Berek
a4. 3 x Spagetti
b1. Rachitic March
b2. Who Can I Turn To
b3. Very Sad Bossa Nova
b4. Cy to blues, cy nie blues

All tracks composed by Zbigniew Namysłowski, except #b2 (Leslie Bricusse, Anthony Newley).

Personnel:
Zbigniew Namysłowski: alto & sopranino saxes
Jakub Stankiewicz: piano, keyboards
Dariusz Oleszkiewicz: double bass
Jerzy Głód: drums
Jose Torres: percussion

Recorded April 1987 at Polskie Nagrania Studio by Jacek Złotkowski & Michał Gola.
Sleeve design - Andrzej Tyszko.

℗ 1987 Polskie Nagrania
Made in Poland
Cena 100,-


FLACzki-tracki, photos . . 230.5 MB (3% data repair) ®

środa, 12 lipca 2017

(vol. 73) Jarosław Śmietana - Sounds & Colours [1987]

   

Jarosław Śmietana - Sounds & Colours
Polskie Nagrania Muza, SX 2537 / 1987
Polish Jazz vol. 73


Tracklist:

a1. Sounds and Colours
a2. Okapi, Pekari, Karibu
a3. Flashing Dance
b1. Every Day Niagara
b2. Turtle Song
b3. Days of Wine and Roses
b4. Try to Make It Better

All composed (except b3 by Henry Mancini) and arranged by Jarosław Śmietana.

Personnel:
Jacek Pelc: premier drums, paiste cymbals, percussion
Antoni Dębski: Fender bass, synthesizer
Piotr Baron: Selmer Mark VII tenor saxophone, soprano, clarinet, keyboards
Jarosław Śmietana: electric guitar (made by Wiesław Długosz), acoustic Fender guitar, keyboards, voices

Recorded at Polskie Nagrania Studio - March, April 1987 by Andrzej Lupa, Maria Wojtulanis.
Cover by Marek Karewicz.

℗ Polskie Nagrania 1987
Made in Poland
Cena 400 zł


FLACzki-tracki, photos . . 231.4 MB (3% data repair) ®

wtorek, 11 lipca 2017

(vol. 72) Young Power [1986]

   

Rzadko zdarzają się debiuty tak udane, tak zaskakujące, tak inspirujące, jak to miało miejsce w przypadku Young Power. Gdy grupa wystąpiła po raz pierwszy na festiwalu Jazz nad Odrą 1986, przecieraliśmy oczy i uszy ze zdumienia, iż w tak trudnych czasach, bez mecenatu, bez zachęt materialnych, bez wyrachowania, kilkunastu młodych muzyków jazzowych przygotowało program, mogący stać się artystyczną ozdobą niejednego renomowanego festiwalu w Europie i na świecie. Kolejne występy Young Power (m.in Jazz Jamboree 86) oraz nagrania studyjne dowiodły, że prawdopodobnie na naszych oczach dokonuje się „zmiana warty” w polskim jazzie. Sukces jednego z inicjatorów przedsięwzięcia, flecisty, kompozytora i aranżera Krzysztofa Popka przypieczętowany został dwiema prestiżowymi nagrodami - Sekcji Publicystów PSJ za działalność artystyczną w 1986 roku (wspólnie z Tomaszem Szukalskim) i Programu III Polskiego Radia (promocja).
Jazz proponowany przez Young Power stanowi próbę połączenia różnych, niekiedy skrajnie różnych wątków stylistycznych, jak free-jazz, rock czy blues. Głównym środkiem ekspresji jest tu zasada kontrastu powstającego na styku partii aranżowanych i improwizowanych („otwartych”). Dosadność partii tematycznych (zwielokrotnienia, symetria, powtarzalność itp.) kontrastuje z parafree-jazzową kontynuacją, w której rzadko jednak dochodzi do głosu improwizacja solisty w tradycyjnym rozumieniu tego słowa. Może się ona jednak rozwijać (co zależy od kontekstu muzycznego) i wówczas możemy mówić o związkach z evansowską (Gil Evans) koncepcją współczesnego jazzu orkiestrowego. Muzycy Young Power to jednak pokolenie z krwi i kości współczesne, pozbawione kompleksów „klasyki”, pokolenie wychowane na muzyce hard rock, heavy metal, punk rock, bliskie - jeśli chodzi o jazz - „harmolodycznym” ideom Ornette Colemana i jego kontynuatorów. Są przedstawicielami kultury, która domaga się prostoty, przekazu bezpośredniego, domaga się zerwania z wszelkim akademizmem, z tym co „wypada i co nie wypada”. Young Power może pozwolić sobie na wybieranie z tradycji tylko tego, co da się wkomponować w tak ujętą estetykę, mającą chwilami charakter buntowniczego manifestu artystycznego. Zdarzało się w historii jazzu, że tego typu manifesty były jednorazowym fajerwerkiem pobożnych życzeń, bywało, że stawały się początkiem żmudnej, ale także fascynującej drogi twórczej. Miejmy nadzieję, że pierwsze koncerty, pierwsze nagrody, pierwsza płyta Young Power to dopiero początek.
Tomasz Szachowski
Young Power - Young Power
Polskie Nagrania MUZA, SX 2525 / 1986
Polish Jazz vol. 72


Tracklist:
a1. First Not Last (Krzysztof Popek)
a2. B.E.D. (Krzysztof Popek)
a3. Dziadki bez orzechów (Krzysztof Zawadzki)
b1. Człowiek, którego nie ma (Aleksander Korecki)
b2. One by One (Krzysztof Popek)
b3. Jahu (Aleksander Korecki)
b4. Last Not First (Krzysztof Popek)

Personnel:
Krzysztof Popek: flute, leader
Piotr Wojtasik, Antoni Gralak, Robert Jakubiec, Robert Majewski: trumpets
Grzegorz Nagórski, Bronisław Duży: trombones
Alek Korecki: alto & soprano saxes
Włodzimierz Kiniorski, Adam Wendt: tenor saxes
Waldemar Leczkowski: bariton sax
Wojciech Niedziela: piano, keyboards
Zbigniew Jakubek: keyboards
Marcin Pospieszalski: bass guitar, double bass
Andrzej Ryszka: drums
Krzysztof Zawadzki: percussion
and:
Andrzej Urny: guitar solo (b3)
Grzegorz Kapołka: guitar solo (b1)
Henryk Gembalski: violin solo (a3)

Recorded in September 1986 at Polish Radio Poznań Studio by P. Kubacki & A. Bąk.

Photo M. Makowski.
Cover design - Young Power.
Cena 400 zł


FLACzki-tracki, photos . . 252.5 MB (3% data repair) ®

poniedziałek, 10 lipca 2017

(vol. 71) Kazimierz Jonkisz Top Six - Outsider [1987]

   

Kiedy kilka lat temu ukazała się pierwsza płyta Kazimierza Jonkisza („Tiritaka”, Polish Jazz vol. 62), niewielkie tylko grono fachowców i melomanów mogło przewidzieć rolę, jaką młodzi wówczas współtwórcy owej - bardzo dobrze zresztą przyjętej - płyty będą odgrywać w niedalekiej przyszłości. Dziś, po latach, ich nazwiska - nazwiska Krzesimira Dębskiego, Janusza Skowrona, Andrzeja Olejniczaka czy Andrzeja Łukasika - stanowią często o atrakcyjności najsilniej „obsadzonych” koncertów czy najbardziej poszukiwanych płyt.
Płyta niniejsza powstała przy udziale także młodych twórców, choć przecież nie nowicjuszy; wyjąwszy „weterana” Witolda Szczurka, dali się oni w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy poznać jako najbardziej utalentowana forpoczta nowej generacji polskich jazzmanów. I choć nagrody na festiwalach i zwycięstwa w konkursach są sprawą ważną i wysoce spektakularną, ważniejsze zapewne jest to, iż zaistnieli oni w jazzowym krajobrazie Polski i są dziś w nim w sposób znaczący obecni. I właśnie to, że młodzi, i że obecni, sprawiło, iż Kazimierz Jonkisz zaprosił Ich do współpracy.
Warto tu zauważyć, że od chwili, kiedy tylko powstał pierwszy zespół Jonkisza (a było to po wspaniałych doświadczeniach z Namysłowskim, Nahornym, Makowiczem, Ptaszynem i innymi), wybitny perkusista konsekwentnie wciągał do współpracy muzyków młodszych, mniej znanych, co - dzięki intuicji, jaka winna cechować każdego bandleadera - okazywało się zazwyczaj nader owocne. Materiał zawarty na tej płycie to całkowicie oryginalne kompozycje członków zespołu i choć autorstwo bywa różne, klimat nagrań jest w zasadzie jednorodny. Niewątpliwe znaczenie ma tu fascynacja Kazimierza Jonkisza muzyką Johna Coltrane'a. „Trane był i jest dla mnie esencją jazzu” - powiedział niegdyś w wywiadzie do „Jazz Forum”.
Istotnie, począwszy od 1978 r., od pierwszej firmowanej przezeń formacji, koncepcje Coltrane'a znajdowały swoje odbicie - nie tylko w formie interpretacji tematów - w muzyce zespołów Jonkisza. Nie inaczej jest w tym przypadku, choć trudno dopatrzyć się w nagraniach sekstetu bezpośrednich odwzorowań spuścizny Trane'a; to tylko cień - albo raczej poświata - tej wielkiej muzyki, wobec której żaden współczesny twórca jazzowy nie może pozostać obojętny.
Szczegółowe omawianie zawartości płyty mija się z celem; analizą i egzegezą zajmą się później krytycy. Warto tylko stwierdzić po prostu, że ta muzyka adresowana jest do tych, którzy słuchając myślą, a myśląc - nie przestają odczuwać.
Kazimierz Czyż

Kazimierz Jonkisz Top Six - Outsider
Polskie Nagrania Muza, SX 2453 / 1987
Polish Jazz vol. 71


Tracklist:

a1. Polinelia (Krzysztof Popek)
a2. Outsider (Krzysztof Popek)
a3. Pikador (Maciej Strzelczyk)
b1. Dla Iwonki (Piotr Adamski)
b2. Blue Patty (Krzysztof Popek)
b3. Last Dance (Piotr Adamski)
b4. A.S.F. (Witold Szczurek)

Personel:
Krzysztof Popek: flute
Maciej Strzelczyk: violin
Henryk Gembalski: violin
Piotr Adamski: piano
Witold Szczurek: double bass
Kazimierz Jonkisz: drums, percussion, leader

Recorded in May & July at Polskie Nagrania studios by Krystyna Urbańska & Maria Olszewska.
Sleeve design - Marek Karewicz.

℗ 1987 Polskie Nagrania
Made in Poland
Cena 350 zł


FLACzki-tracki, photos . . 258.7 MB (3% data repair) ®

niedziela, 9 lipca 2017

(vol. 70) Henryk / Robert Majewski Sextet - Continuation [1987]

   

Płyta niniejsza to swoisty jubileusz - już siedemdziesiąty numer serii Polish Jazz a zatem słusznie jej nagranie powierzono człowiekowi, który niegdyś firmował numer pierwszy. Logiczną zatem mamy kontynuację, uwiecznioną w tytule, ale choć nazwisko to samo jakże różne dźwięki.
Gdyby papa Majewski pozostał wierny wyłącznie tradycyjnemu jazzowi chodziłby dzisiaj w glorii niekoronowanego władcy tej polskiej specjalności, mającej wiele powodów do dumy. Na późne lata postanowił pójść również w moderny. Teraz jedni nazywają go renegatem, inni dziadkiem, jeszcze inni nic nie mówią i po prostu słuchają pięknych dźwięków, które zawsze przesycone są ciepłem, kompetencją i swingiem - bez względu na taką czy inną stylistyczną dewiację. W ramach narzuconej sobie Odnowy papa Majewski wyprodukował liczne zespoły oraz niejakiego Roberta, („The European Young Jazz Artist 1985”), który po latach zaczął dźwiękami trąbki zwodzić tatusia już nie tylko w stronę Clifforda Browna ale i Marsalisa. Po pewnym czasie Young Power i Old Shatterhand przestali widzieć różnice w podejściu do muzyki i coraz częściej stawali obok siebie w jednym zespole. Widać wszelkie podziały jazzu na generacje nie mają racji bytu i być może są tworzone jedynie przez tych, którzy wszystko lubią dzielić.
Kiedy słucham tej dwójki nieodparcie nasuwa mi się wniosek, że jedynym słusznym wydaje się podział... nie, nie, nie na muzykę dobrą i złą. Ten slogan zbyt często wykorzystywano do zgoła pokrętnych manewrów. Chodzi mi po głowie podział na muzykę uczciwą i tę drugą. A skoro o uczciwości mowa to nikogo nie zdziwi, że w niniejszym sekstecie znaleźli się tacy a nie inni partnerzy. Jarosław Śmietana, który daleką przeszedł drogę od czasów pierwszego Extra Ballu, Andrzej Jagodziński, który nie wiadomo jak i kiedy wślizgnął się do naszej czołówki i pewnego dnia stanęliśmy po prostu przed faktem, że już w niej jest, Andrzej Cudzich - swoisty dynamiczny cudzik w rodzimej tradycji basu, wreszcie Czesław Bartkowski, który wszystkiego już próbował - zawsze z powodzeniem.
Czegóż możemy oczekiwać po niniejszej płycie? Zgodnie z tytułem, jest to również kontynuacja przepastnych i uniwersalnych możliwości Henryka Majewskiego (zresztą obecność syna traktuje on również jako swą kontynuację): od porosłego tradycją standardu „Lover Come Back To Me” aż po frapujący aktualnością „I Like It”. Jedynie na co nie ma tu miejsca to nieprzemyślany eksperyment za wszelką cenę. Jest to bowiem muzyka przeznaczona do słuchania, ciepła i ujmująca. Przyswajalna bez trzasku zwojów mózgowych przeciążonych pytaniem: co mi się w niej podoba? Takim był jazz przed laty, o czym papa Majewski ma prawo wiedzieć najlepiej, takim może być i dziś. Niezrozumiałość nie jest bowiem jedynym kryterium twórczości. I dlatego, mimo, że to zupełnie nowy Majewski, będziemy się czuć z jego muzyką jak ze starym dobrym znajomym.
Jan Ptaszyn Wróblewski
Henryk / Robert Majewski Sextet – Continuation
Polskie Nagrania MUZA, SX 2445 / 1987
Polish Jazz vol. 70

Tracklist:

a1. I Like It (Robert Majewski)
a2. Lover, Come Back to Me (Oscar Hammerstein II, Sigmund Romberg)
a3. Alikot (Henryk Majewski)
b1. Kropelki, bąbelki / Droplets, Bubblets (Jarosław Śmietana, Robert Majewski)
b2. Poszukiwacze zaginionej frazy / The Seekers of the Lost Phrase (Robert Majewski)
b3. U Michała (With Michael's) (Henryk Majewski)

Personnel:
Andrzej Cudzich: double bass
Czesław Bartkowski: drums
Jarosław Śmietana: guitar
Andrzej Jagodziński: piano
Robert Majewski: trumpet
Henryk Majewski: trumpet, flugelhorn

Recorded in May 1986 at Polskie Nagrania Studio by Halina Jastrzębska-Marciszewska & Witold Trenkler.

"I dedicate this disc to my wife Alicja - H.M."

Sleeve design – Marek Karewicz

℗ 1987 Polskie Nagrania
Made in Poland
Cena / Price 350 zł


FLACzki-tracki, photos . . 223.6 MB (3% data repair) ®

sobota, 8 lipca 2017

(vol.69) Tomasz Stańko - Music 81 [1986]

   

Tomasz Stańko - Music 81
Polskie Nagrania Muza, SX 2405 / 1986
Polish Jazz vol. 69


Tracklist:
a1. Alusta
a2. Daada
b1. Bushka
b2. Third Heavy Ballad
b3. Ahuha

Music by Tomasz Stańko.

Personnel:
Tomasz Stańko: trumpet
Sławomir Kulpowicz: piano
Czesław Bartkowski: drums
Witold Szczurek: double bass

Recorded April 1982 in Warsaw by Andrzej Sasin & Andrzej Lupa.
Cover design - Marek Karewicz.

Made in Poland
Cena/Price 180 zł


FLACzki-tracki, photos . . 229.7 MB (3% data repair) ®

piątek, 7 lipca 2017

(vol. 68) Vistula River Brass Band – Old Jazz Road [1982]

   

Zanim styl swing zdążył się wypowiedzieć jako dominująca w pierwszym dziesięcioleciu powojennym moda big bandów, to już w 1939 r. w Kalifornii powstaje REVIVAL („New Orleans Jazz Revival” - „Odrodzenie jazzu nowoorleańskiego”), kierunek, który dotrze do Europy tuż przed inwazją rocka - tj. w połowie lat 50-tych - żywiołowy „dixieland” orkiestr angielskich (Chris Barber, Humphrey Lyttleton, Acker Bilk i inn.) oraz polskich - Kurylewicza, Wicharego, „Melomanów”, „Pinokia”... W tym ostatnim stawiał pierwsze kroki trębacz i kornecista VRBB - Bohdan Styczyński. Lecz powstanie VRBB - to drugi okres, już nie tyle żywiołowego, co pogłębionego i przemyślanego REVIVALU sięgającego do źródeł najstarszych - do formuły zespołu nowoorleańskiego i chicagowskiego, wywodzącej się ze „street bandów” - nowoorleańskich orkiestr marszowych. Jest to ten styl jazzu, jaki fascynował twórcę „Błękitnej rapsodii” (1924) r.) G. Gershwina; jazz nazywany jeszcze ragtimem, którym zachwycał się, i który stylizował wielki kompozytor Igor Strawiński w latach 1919-21. W stylu tym, w porównaniu do rozbujałego dixielandu (tego z Sopotu 1956-57), panuje subtelna równowaga partii aranżowanych i improwizowanych. Jest to styl, który istniał przed Goodmanem i Ellingtonem; styl czasów, gdy wielki Louis Satchmo Armstrong jeszcze grał skromnie partie drugiego kornetu u KINGA OLIVERA; czasów, gdy „wynalazca jazzu” - Jelly Roll Morton pisał tak dowcipne kompozycje, jak THE PEARLS („Perły”), próbując aranżować i zapisywać nutami wszystko, co wymyślił. Jazz był wtedy nie tylko tańcem i modą, lecz także dowcipem, zabawą, elegancją i ekstrawagancją epoki powojennego oszołomienia i prosperity przed wielkim kryzysem roku 1929-go. Nawiązywanie do tych wzorów oznacza rezygnację z popisu, z komplikacji, a także ze „słodkiego brzmienia saksofonów”, jakie pojawia się dopiero później - tj. w epoce swingu. To co robi VISTULA RIVER BRASS BAND jest więc nie tylko trudne - lecz niepowtarzalne i unikalne w skali światowej.
Muzycy VRBB, zanim w 1969 r. stworzyli swą grupę, grywali w różnych zespołach (między innymi w historycznym już „Ragtime Jazz Band”, którego członkiem był tubista „Snajper” Jastrzębski) i podobnie jak wielu tradycjonalistów - wobec panującej w latach 60-tych „tyranizującej presji modernistów dowodzonych przez pokolenia Namysłowskich i Urbaniaków” - schronili się w słynnym klubie STODOŁA Politechniki Warszawskiej. Ta „Mekka starego jazzu” ma swój własny festiwal ZŁOTĄ TARKĘ - zdobytą dwukrotnie właśnie przez VRBB (rok 1976 i 1977). I bardzo ważne - w STODOLE się jeszcze tańczy jazz, przez to puls nowoorleański nie opuszcza zespołu VRBB. Od 1977 r. nasi chłopcy rozpoczynają karierę międzynarodową entuzjastycznie przyjmowani w klubach i na festiwalach w RFN, Szwajcarii, w krajach Beneluksu a także w ZSRR, Czechosłowacji i NRD.
Kolejny LP zespołu przynosi oprócz wizytówki aranżera i pianisty zespołu „Watsona” Żebrowskiego wybór najbardziej popularnych tematów jazzowych tak zwanej „epoki jazzu” - trwającej do r. 1929, a nawet - …do dziś.
Mateusz Święcicki

Vistula River Brass Band – Old Jazz Road
Polskie Nagrania Muza, SX 2404 / 1982
Polish Jazz vol. 68


Tracklist:

a1. The Pearls (Jelly Roll Morton)
a2. Kansas City Stomp (Jelly Roll Morton)
a3. Black and Tan Fantasy (Duke Ellington)
a4. Copenhagen (Charlie Davis)
a5. Nie do przyjęcia rag / The Unacceptable Rag (Jerzy Żebrowski)
b1. Fitgety Feet (Original Dixieland Jazz Band)
b2. Sidewalk Blues (Jelly Roll Morton)
b3. Old Folks Shuffle (Thomas Waller)
b4. Basin Street Blues (Spencer Williams)
b5. Sweet Georgia Brown (Ban Bernie, Kenneth Casey, Maceo Pinkard)

Personnel:
Bohdan Styczyński: cornet
Stefan Woźniakowski: cornet
Lech Szprot: clarinet, alto sax
Edward Strąk: clarinet, tenor sax
Marek Wachowiak: trombone
Andrzej Jastrzębski: tuba
Jerzy Żebrowski: piano
Andrzej Umiński: banjo
Włodzimierz Przybylski: drums

Recorded in Warsaw - May 1982 by Jacek Złotkowski & Michał Gola.
Cover design – Marek Karewicz.

Made in Poland
Cena/Price 180,- zł


FLACzki-tracki, photos . . 213.9 MB (3% data repair) ®